搜索

热搜词

清除
  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十七回(下)

    [en]กว่าแขกคนสุดท้ายจะลากลับ แสงจากตะเกียบที่จุกไว้ก็เหลือน้อยเต็มที ลุงตองพาตากับยายกลับลงไปกลับพักแล้วท่าทีนิ่งๆ ของยายทำให้กะทิไม่ค่อยนึกอยากเข้าใกล้ ตาหลิ้วตาให้กะทิ เป็นทำนองว่าต้องเอาใจยายหน่อย กะทิกลับกับน้ากันต์และน้าฎาก็แล้วกัน น้าฎากราบพระและนั่งอยู่หน้ารูปถ่ายของแม่เนิ่นนานจนน้ากันต์สะกิดให้กะทิไปนั่งข้างน้าฎา กะทิสบตาแม่ในภาพถ่ายและเหมือนจะเข้าใจว่าแม่ต้องการอะไร กะทิจูงมือน้าฎาพาเดินออกมาจากศาลาพร้อมกับน้ากันต์ ทั้งสามคนก้าวลงบันไดมาเงียบๆ กะทิจับมือน้าฎาไว้ข้างหนึ่ง น้ากันต์ข้างหนึ่ง แล้ววางมือน้าฎาลงในอุ้งมือแข็งแรงของน้าสากันต์ แรงบีบกระชับเหมือนถ่ายเทความอบอุ่นให้กับมือผอมบาง กะทิเห็นสีสันที่หายไปปรากฎบนใบหน้าของน้าฎาแวบหนึ่ง แม่คงดีใจกับภาพนี้ ภาพที่มีเสียงประกอบเป็นเสียงกรีดก้องของจักจั่นในราตรี[/en] 中文详解: [cn]差不多最后一个客人也已经离开了,点燃的烛火也差不多快燃尽了。伯伯把外公和外婆送回住处。有那么一瞬间,外婆的沉默让佳媞不想靠近她,外公对着佳媞眨了下眼,这是外公一贯的风格,意思是要理解外婆一下啊,佳媞想和绀舅舅和帕舅舅一起回来也行。 帕舅舅跪拜过僧人后就一直坐在妈妈的遗像前很长很长时间,直到绀舅舅让佳媞去坐在帕舅舅身旁。佳媞和遗像中的妈妈对视着,仿佛知道了妈妈想要什么。  佳媞牵着帕舅舅和绀舅舅的手,一起走到亭子外面,三个人沉默地走下楼梯。佳媞一只手握着帕舅舅的手,另一手握着绀舅舅的手,然后她把帕舅舅的手放进绀舅舅有力的大手中,温暖便在两只紧握的手中传递开来。有那么一瞬间,佳媞看见那从帕舅舅身上消逝的色彩在帕舅舅的脸庞上一闪而过。  要是妈妈能看到这一幕大概也会很开心,一幕伴随着夜幕中蝉嘹亮歌声的画面。 [/cn]  点击查看更多此系列文章>> 

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十九回(中)

    [en]ประตูไม้สีเขียวมะกอกเปิดออกตามแรงผลักของกะทิเวลาผ่านไปนานแค่ไหนนะ นับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่แม่มีแรงเปิดประตูเอง พื้นปาร์เกต์สะอาดเอี่ยมรับกันดีกับผนังสีครีม โซฟานั่งสบายลายดอกไม้เล็กจ้อยสีเหลือง เขียว ขาว เพิ่มบรรยากาศอบอุ่น ทุกอย่างดูเนี้ยบ เหมาะเจาะ สะท้อนบุคลิกเจ้าของผู้จากไป กะทิถือพวงกุญแจและไขเปิดประตูห้องทุกครั้ง ไม่ต่างจากการเปิดประตูสู่อดีตที่กะทิกระหายใคร่รู้ มีห้องนอนใหญ่หนึ่ง แค่กวาดตามองก็รู้ว่าเป็นห้องของแม่ ติดกันเป็นห้องนอนเล็กสองห้อง ห้องหนึ่งเห็นชัดว่าเป็นห้องเด็ก ซึ่งก็คงเคยเป็นห้องของกะทินั่นเอง อีกห้องเป็นห้องรับรองสำหรับแขก เพราะดูโล่งๆ กะทิเดาว่าคงต้องเคยใช้เป็นห้องของพยาบาลอย่างพี่อ้อยด้วย สุดท้ายมีบันไดเวียนทอดนำสู่ชั้นบน แต้น้าฎาดึงกะทอไว้ พลางส่ายหน้าและบอกว่า “เอาไว้ทีหลังดีกว่า”[/en][cn] 中文详解: 佳媞缓缓推佳媞开了那扇橄榄绿的门。从上次妈妈还能亲自推开这扇门时算起,时间过去了多久呢? 光滑清洁的木地板和乳白色的墙面很相配,点缀着黄、绿、白色碎花的布面沙发坐上去很舒适,为整个房间增添了温馨的气息。一切看上去都很完美、相称,映射出故去主人的喜好和性格。 佳媞拿着那串钥匙逐一打开了公寓里的每一扇门,佳媞似乎是在打开那一扇扇代表过去的通往未知的门。有一间很大的卧室,只要大概地扫一眼就能知道那是妈妈的卧室,相邻的是两间小卧室。其中一件很明显是孩子的房间,那应该是佳媞曾经的卧室。另一间是客房,因为看上去有些空旷,佳媞猜想,那个房间曾经住的应该是一个像偶姐姐那样的医护人员。一架楼梯盘旋至上面一层,但帕舅舅拉住佳媞,一边摇头一边说:“那里还是留着之后看好一些。” [/cn]  点击查看更多此系列文章>> 

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十六回(下)

    不想让天就这么黑了。 也许睡不着的不止佳媞一个人,佳媞踮着脚尖,轻手轻脚来到那栋小房子里,然后便看见绀舅舅坐在妈妈的床边。佳媞没有见过绀舅舅表露过多的情绪,也是唯一一个没让佳媞见过掉眼泪的人,但在昏暗朦胧的光线下,佳媞看见绀舅舅的双肩在颤抖,最后佳媞见舅舅低头伏在妈妈身边很久很久。 在妈妈那张戴着呼吸面罩的脸庞上,佳媞没有得到任何许诺。 天空中太阳只剩下一丁点,篱笆旁的道路上,松树们投下随微风飘摇的影子。时间仿佛停住了,一直停止到下次太阳再次以清新美丽的姿态从海上的天际升起,唤醒这世上所佳媞有的生命。但这其中已经没有妈妈了。[/cn]  点击查看更多此系列文章>> 

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十五回(下)

    [en]น่าเสียดายที่ท้องฟ้ากลางกรุงเต็มไปด้วยมลภาวะจนหมู่ดาวไม่อาจปรากฏให้เห็นได้อย่างที่ผู้จัดตั้งใจ แต่กะทิก็สุขใจกับการเฝ้ามองท้องฟ้า กะทิรู้สึกดีและสัญญากับตัวเองว่าจะทำบ่อยๆ จักรวาลนี้กว้างใหญ่นักมนุษย์ตัวจ้อยจะมีอำนาจอะไร เพียงแหงนมองฟ้าก็ดูจะปลดศักดาและความมุ่งหวังเกินตัวให้หมดลิ้นไปได้ในบัดดล เหลือเพียงหัวใจดวงเล็ก ๆ ในอกที่เต้นอย่างเจียมตัวและใฝ่หาความสุขตามอัตภาพ ไม่ต้องการสิ่งใดที่เป็นไปไม่ได้ ไม่ต้องการสิ่งใดที่อยู่ไกลตัว กะทิยังเล็กเกินกว่าจะนอนในเต็นท์กับพี่ ๆ ทั้งคืน แต่น้ากันต์ก็ยอมตามใจให้ผ่านค่ำคืนนั้นร่วมกับคนอื่น ๆ และพากันกลับมาเมื่อย่ำรุ่ง กะทิหลับมาในรถ และรู้สึกตัวเมื่อถูกอุ้มพาขึ้นที่พักกะทิแกล้งหลับและนอนนิ่งบนเตียง ขณะที่น้าฎาสาละวนห่มผ้าให้กะทิ “พรุ่งนี้ครบกำหนดแล้วน้าฎา แกจะเสียใจไหมถ้ายังมีแต่ความเงียบแบบนี้” “คงเสียใจค่ะ แต่ทำยังไงได้คะ” น้าฎาลูบผมกะทิเสียงของน้าฎาสั่น กะทินึกอยากลืมตาและสารภาพความจริงออกไป ก็พอดีได้ยินเสียงของลุงตองดังขึ้นว่า “กะทิเป็นลูกสาวของภัทร แกไม่อ่อนแอออย่างที่เราคิดหรอก แกได้ความรักจากเราทุกคน แกอยู่ได้สบายมาก” ดูเหมือนลุงตองพูดแทนใจของกะทิได้ครบถ้วนแล้วกะทิพลิกตัวและหลับไปในนาทีนั้นเอง[/en][cn] 中文详解: 可惜的是,城里的天空总是那么污浊,所以星群也就没能如主办方真心希望的那样被大家看见。不过佳媞却因为能注视着天空而感到快乐。当佳媞注视着天空时,她感到很幸福,并且对自己承诺以后要经常这样凝视天空。宇宙这么大,所以渺小的人类又能用手中的权利改变什么呢?只是仰望天空便足以让自己在当时放弃那些不切实际的贪婪愿望,只剩下一颗微小的,在胸中跳动的心,伴随着一种自谦自知的韵律,歌唱着内心憧憬的简单幸福,不去留恋那些不可能的事情,也不去深陷那些不可乞及的梦想。 佳媞还太小,还不足以能和那些大学生们在一个帐篷里过夜。但绀舅舅也容许就那么一个晚上和陌生人一起度过,况且第二天一早就带着佳媞回家。 佳媞在车里睡着了,隐隐约约感觉到是谁把自己从车里抱进了房间。当帕舅舅为佳媞盖被子时,佳媞假装睡着,躺在床上一动不动。 “明天就是最后一天了呢,帕。面对这样的沉默,你会觉得伤心吗?” “也许会吧,但我们又能做什么呢?”帕舅舅抚弄着佳媞的头发说。佳媞正打算睁开眼睛把事情的真相说出来,正好伯伯的声音响了起来。“佳媞是帕塔拉的女儿,她不会像我们想的那么软弱,她从我们大家每一个人身上得到爱,她佳媞过得挺好。” 这么看来,伯伯已经替佳媞说出了内心想要对大家说的话,于是佳媞翻了个身,真的沉沉睡去了。[/cn]  点击查看更多此系列文章>>   

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十八回(上)

    到时正好是葬礼的最后一个晚上,还随身带了好些七杂八杂的东西。师傅说,回程时就直接去机场了,远在美国的亲戚邀请他过去,想让桐哥也一起去,去开开眼界,如果可能的话也为桐哥寻找一切可以继续深造学习的机会。 “还没开始学习呢。”桐哥告诉佳媞,“还得等到通过争取奖学金的考试之后。”那将是未来三年的事情。佳媞深知,桐哥的梦想就是将来自己的名片上印着“苏湾•维奈迪博士”。伯伯说,如果桐哥真的成了博士,那他就好比长着黑色象牙的白象一样难寻。[/cn]  点击查看更多此系列文章>>  

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十三回(下)

    [en]คนนี้ครูประจำชั้นปอสี่ของกะทิค่ะ ชื่อครูราตรีสามีของครูก็เป็นครูเหมือนกันนะคะแม่ แต่สอนอยู่ที่จังหวัดอื่น ครูทำเรื่องขอย้ายตามสามีไปตั้งนานหลายปีแล้ว แต่ไม่เห็นได้ย้ายสักที รุ่นพี่ชอบพูดว่าครูอารมณ์เสียเพราะกลัวสามีไปมีผู้หญิงใหม่ กะทิว่าครูยิ้มสวย แต่ไม่คอยยิ้มบางคนบอกว่าโชคดีที่ครูไม่มีลูก บางคนบอกว่า ถ้ามีลูก ครูจะได้ไม่เหงา น่าแปลกนะคะที่ตอนปิดเทอมกะทิก็ยังเห็นครูมาที่โรงเรียน ไม่เห็นไปหาสามี แล้วก็ไม่คอยมีใครเห็นสามีของครูด้วยค่ะ กะทิเล่าเจื้อยแจ้วไปเรื่อย ๆ บางทีแม่ก็จะขัดการบรรยายและตั้งคำถาม อย่างเช่น ทำไมเพื่อนของกะทิคนนี้ยิ้มแปลก ๆ อ๋อ พิราวรรณหกล้มค่ะแม่ ตกบันไดลื่นลงมาขากรรไกรหัก ต้องใส่อะไรไม่รู้ไว้ในปาก น้ำลายไหลตลอดเวลาเลย เพื่อน ๆ ชอบเรียกว่ายายเอ๋อ ไม่ยอมเล่นด้วยกะทิเลยชอบพิราวรรณมานั่งอ่านหนังสือสนุก ๆ จะชวนคุยก็ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะพูดไม่ค่อยถนัด ตอนเก็บอัลบั้มใส่ลิ้นชัก กะทิเห็นกล่องใบหนึ่งซุกอยู่ข้างใต้ กะทิเปิดดู ข้างในมีอัลบั้มใส่ภาพที่กะทิไม่เคยเปิดดูมาก่อน กะทิหยิบมายื่นให้แม่และชวนดูรูปข้างในแม่ลังเล็กน้อย กะทิเข้าใจว่าแม่คงจะเหนื่อยแล้ว แต่แม่บุ้ยใบ้ให้กะทิขึ้นมานั่งบนเตียงและวางอัลบั้มลงบนตัก ภาพแรกเป็นภาพเด็กทารกในอ้อมแขนของแม่ ลายมือตัวโตเขียนไว้ ณกมล พจนวิทย์ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖[/en][cn]   中文详解: 这是佳媞四年级的老师,叫拉德丽老师。她的丈夫也同样是老师,但在另一个府教书。好几年前老师便已经在申请调到丈夫那里工作了,但始终没有动静。学长们喜欢调侃说,老师脾气很差就是因为担心丈夫会找别的女人。佳媞觉得这个老师很美,但她却从不微笑。有些人说,幸运的是老师没有孩子。但有些人却说,要是有个孩子,她便也不会如此寂寞了。奇怪的是,当学校放假时佳媞还看到她到学校里去,却不见她去找丈夫,而自始至终也没有谁见过她的丈夫。  佳媞说得很精彩,有些滔滔不绝。有时妈妈会打断佳媞的故事,提一些问题,比如:为什么佳媞的这个朋友笑起来的样子这么奇怪?哦,这是皮拉湾!他摔倒过,从楼梯上滑倒跌下来。下巴给摔坏了,不知道嘴巴里戴了个什么东西,总是流着口水。大家都叫他“流口水的老太婆”,都不喜欢跟他一起玩。但佳媞和皮拉湾一起读有趣的书,想要和他交谈也不太可能,因为他不太能说清楚话。 当佳媞把相册放进抽屉时,看见一个盒子,当她打开盒子时,看到的是她从未见过的照片。佳媞把盒子拿给妈妈,让妈妈和她一起看照片,但妈妈却显得有些犹豫。佳媞觉得也佳媞许是妈妈觉得累了,但妈妈让佳媞坐回床上,把相册放在膝盖上。 第一张照片,一个小婴儿在妈妈臂弯里,大大的字体写着:纳嘉曼•帕扎纳14.2.1993。[/cn]  点击查看更多此系列文章>> 

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十六回(下)

    面的事情预见得清清楚楚,安排得紧紧有条。她大概是又想做她的‘美味甜点’了吧。外婆还是老样子,喜欢搞一些前所未有的新鲜事,想比任何人都前所未有。”外公笑着,为自己的措辞引以为豪。 外公说的也许是真的。因为佳媞看见大串大串的椰子,还有用大张芭蕉叶托着的香蕉被放在太阳底下晾晒,放着泡芒果的托盘悄悄躲在水缸旁。外婆是不会让时间就这么白白溜掉的。佳媞能感觉到,家里的气氛并算不上悲伤,虽然从外公和外婆的眼眸里还是能找到那淡淡的留恋,但那些那充斥着伤痛和恐惧的事,它只是不可避免地发生过,可自那之后便渐渐从全家人身边消失了踪影。 一切正如外公所说的那样:向前看也许才是最好的选择。[/cn]  点击查看更多此系列文章>>   

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十一回(下)

    出了一件东西。 “喏,这个就是妈妈最喜爱的那个旅行包,瞧它是不是很小巧啊?当时你妈妈还经常和那个空姐朋友在一起,经常随着那个朋友搭乘航班出行,几乎走遍了每个亚洲国家。这个旅行包是伯伯亲自为妈妈选的,这包挺实用。” 听伯伯讲述的同时,佳媞一边看着那本放在腿上的相册。有一张照片是爸爸为妈妈戴婚戒的照片,还有他们步入教堂的照片。妈妈穿着非常漂亮的新娘礼服,和外公外婆肩并肩地站着。佳媞不能体会到外公和外婆的感受,自己唯一的女儿在某个远方的国家举行婚礼,这还不包括那种要把自己的女儿嫁给一个有着缅甸血统男人时的复杂感情。 “命运总是喜欢玩弄人呐,佳媞。” 佳媞扬起脸来看伯伯时,伯伯正好说了这样一句话。 “妈妈回泰国的时候,身边只佳媞带着这个旅行包,呃……还有妈妈肚子里的小佳媞。”[/cn]  点击查看更多此系列文章>>   

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十七回(中)

    发髻,扎在后脑,手上一直戴着的银镯也消失了,只剩下耳朵上还戴着的小小的耳环。帕舅舅算是个会打扮的人,拿一块简单的布用来怎么装饰都可以显得很好看。可这次,一切鲜艳的色彩都消失不见了,黑色的衣服让他显得异常单薄、苍白。当帕舅舅正忙于接待年长的客人,安排水、食物和僧人的斋食等其他一些琐碎的事情时,佳媞见绀舅舅看帕舅舅的眼神都充满了担忧。  绀舅舅一直和佳媞在一起,两人形影不离,两个人在葬礼上都没有被安排什么工作。所以两个人牵着手,坐在一丛九重葛下的石凳子上,聆听一场由蝉领唱的自然音乐会。如果说蝉的叫声聒噪得震耳欲聋,那也未必。因为它们的声音听上去嘹亮,富有层次感,很能配合周围的气氛。如果是佳媞一个人,是绝对不可能在这么晚的时候还独自一人坐在这里的。[/cn]  点击查看更多此系列文章>> 

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十五回(上)

    出了决定,即使没有任何人开口说点什么或作出催促。 当佳媞做好准备从卧室里走出来并告诉帕舅舅说要去趟邮局时,帕舅舅、绀舅舅和伯伯三个人不约而同忽然站了起来,那佳媞样子就像桐哥某次一屁股不偏不倚坐在芒果树下的红蚁窝上一样。如果这情景发生在别的场合里佳媞可能会大笑,因为看着三个成年人那样犹豫不决,似乎不知道应该怎么做才好。最后,伯伯清了清嗓子,说是正巧自己要出去买点东西,正好可以和佳媞同行。绀舅舅喃喃地嘟囔说要和伯伯一起去,正好可以帮把手,因为伯伯年纪大了,怕他吃不消。若不是在像现在这样的紧要关头,伯伯恐怕早就因为绀舅舅刚才所说的话大发雷霆了,天花板也肯定早就震动起来了。诸如上了年纪这类事情是唯一一件最能触动伯伯的事情。[/cn]  点击查看更多此系列文章>>