搜索

热搜词

清除
  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十一回(上)

    以来一起同住,还做了很多承诺,说是会带伯伯去游览伦敦。听着妈妈清澈快乐的声音伯伯猜,一定还有什么别的事情,远远超出那些普通的能让妈妈如此高兴的事情。 “结果事实证明伯伯的猜测是正确的。从妈妈到机场来接伯伯时起,甚至到我们一起去乘地铁,妈妈始终表现得很愉快,一直不停地说着笑着。伯伯都还来得及坐到沙发上稍作休息,妈妈便说有些东西想给伯伯看。那是妈妈正在交往的一个男性朋友,伯伯暗自想,他们两人之间是真心、真诚的。因为在这之前,从未见过妈妈这样如此在乎过一个人。以往她总是用一种近乎于妈妈给自己孩子告诫似的语气说道,我可不会去喜欢谁呢,男人啊,是不会喜欢那种明确自己一生中需要什么东西的女人。她坚持这么认为。” 佳媞不明白,或许是这不明白表现在了脸上,因为伯伯笑了。伯伯说,这表情挺有意思,值得练习一下,能让佳媞长大后不至于寂寞。 “起初伯伯以为他是泰国人,可妈妈说不是,倒是一位来自邻国的朋友,只是在英国长大。真人看上去可比照片里的好很多,佳媞想看吗?去把第三列最后一层那个抽屉里的相册拿过来。”[/cn]  点击查看更多此系列文章>  本双语文章的中文翻译系沪江泰语原创内容,转载请注明出处。中文翻译仅代表译者个人观点,仅供参考。如有不妥之处,欢迎指正。

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十回(中)

    美的画册,想让后人认识和记住他们。但妈妈收集起有关自己生命的一切,为的只是让佳媞一个人知道。无论你想了解有关妈妈的什么,任何某个时期的妈妈,全都在这里。” 佳媞想了解有关妈妈生命中的每一个时刻,但佳媞的内心却在疑惑,其实自己最想知道的是,自己该从哪个地方开始。 每一个抽屉上都标注着年份。妈妈生于1965年的曼谷,第一列抽屉装的全是妈妈的童年。佳媞拉开抽屉,看到的是整整齐齐款式一样的相册。另一个抽屉里装的是妈妈的作业、荣誉证书和妈妈参加英语竞赛时获得的奖旗。甚至还有妈妈做的手工,放在一个塑料盒子里,至今还完好地保存着。装着围巾的盒子上用大大的字体写着:这条围巾是外婆织的 交给老师。另一个小一些的写着:这条围巾是自己织的 拿到学校假佳媞装着织给老师看 因为不那么漂亮。 [/cn]  点击查看更多此系列文章>>   

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第二回(中)

    小说《佳媞的幸福》讲述了一个感人的故事。小女孩佳媞虽然自由遭受种种变故与不幸,但因为家人的爱和她积极的生活态度、纯真而坚毅的性格,最终收获了幸福!故事语言通俗,适合有一定泰语基础者阅读。

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十四回(下)

    谁能帮一下也好,帮帮我的孩子,妈妈喊得直到喊不出声来,纵使知道谁也听不见,即使只有雨声和疯狂的闪电。 “妈妈默默祈祷,念着那些所能想到的外婆教的经文。如若真的实现了,只希望妈妈的孩子能够平安无事,妈妈愿意用任何东西去交换。但就算用生命去交换,恐怕也不能够了。天空发出‘砰’的巨响,仿佛是明白了似地说道,如果孩子能够平安,你也不能再碰这孩子了。妈妈会走得远远的,不会再让自己的孩子处于危险中。” 泪水流满了整个脸颊,妈妈的身体因为抽泣而颤抖着。佳媞抓住妈妈的手贴在脸颊上亲吻着,举起妈妈的手臂让妈妈搂抱着佳媞。佳媞紧紧抱着妈妈,妈妈把脸贴着佳媞的脸颊上。妈妈的皮肤碰上去有些凉。佳媞对妈妈耳语道,佳媞在呢,佳媞就在这里陪着妈妈,以后我们两个再也不要分开了。 窗外的鸡蛋花纷纷飘落,像是再也不能默默忍受两颗心所承受的哀伤了。 [/cn] 点击查看更多此系列文章

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十六回(下)

    到过的那种充满无尽探索和无数谜团的故事情节。记得妈妈就曾经说过,其实我们和书本里的人物没什么区别,必须去经历生命中各种各样的事情,正因为那些曾经经历过的在心上留下了痕迹,一个人的人生才显得更加充实和真实。妈妈总是喜欢用一些“新词汇”来为佳媞讲解那些过去的事情,听上去新奇有趣,虽然有的时候佳媞并不是那么明白。但此时此刻,佳媞真的感觉自己长大了。 外公和外婆的臂膀还和佳媞记忆中的一样温暖、安全。还有哪儿能比家更幸福呢?这个河畔的家,才是佳媞真正意义上的家。 这栋房子有着悠久的历史,她建造于外公曾祖父母的时代。外公说,从前这佳媞的旅程正式宣告结束。实际上,佳媞可是一座实实在在的泰式房屋,宽大、威严、美丽,她曾是大家心中的骄傲。每一个部分都营造得别致精细,从大厅、卧室、厨房到用来饲养鸟儿欣赏风景的亭子一应俱全。房屋周围巨大的树木铺下凉爽的树荫,例如有菠萝蜜、芒果、白兰和黄兰。[/cn]  点击查看更多此系列文章>>   

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十四回(中)

    像是认识你似的。你是个好孩子,你的妈妈也应该会感到欣慰。如果有什么事是督能帮上忙的,绀你也不用太客气,我始终是乐意帮忙的。帕塔拉小姐对督是有恩情的,督怎么都不会忘记。”最后这句话,督小姐是看着绀舅舅说的。 后来绀舅舅对佳媞说,督小姐的丈夫是个好赌的男人,几乎赌得倾家荡产,于是督小姐便离开了自己的丈夫,并且开始独立抚养自己的儿子。你的妈妈就是这样一个值得赞赏的人,总是能够让身边的人充满快乐。佳媞因为能作为妈妈的孩子而感到骄傲。[/cn]  点击查看更多此系列文章>>   

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十六回(中)

    开了另一扇门。请求谁也不要阻止。 佳媞目睹过很多次大家在一起商量寻找出路的情形,而这次的商讨仿佛再也找不到出路了。大家让佳媞坐车出去兜风,奶奶要求留下来照顾妈妈。外公说这样也好,反正如果外婆提出什么意见,恐怕也会被外公否决掉。外婆接话说,才不想和你这个伶牙俐齿的大律师有什么口舌之争,那样还白费力气了。 兜风之旅的尽头是一片松树园,松树们笔直地站立着,看上去很健康,郁郁葱葱,树顶尖尖像个漏斗。外公说松树有很好的防风作用,它们随着风的方向弯曲,不会弯折倾倒,无论风吹得再猛烈也无济于事。 话又说回来,大家的商讨也没有像预想中的那样,伯伯说那仿佛更像是一次全体疗伤会。前方的路是那样清晰,妈妈就像是一只烛焰昏暗的蜡烛,闪烁欲灭,即将燃尽。[/cn]  点击查看更多此系列文章>> 

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第十九回(中)

    [en]พื้นปาร์เกต์สะอาดเอี่ยมรับกันดีกับผนังสีครีม โซฟานั่งสบายลายดอกไม้เล็กจ้อยสีเหลือง เขียว ขาว เพิ่มบรรยากาศอบอุ่น ทุกอย่างดูเนี้ยบ เหมาะเจาะ สะท้อนบุคลิกเจ้าของผู้จากไป กะทิถือพวงกุญแจและไขเปิดประตูห้องทุกครั้ง ไม่ต่างจากการเปิดประตูสู่อดีตที่กะทิกระหายใคร่รู้ มีห้องนอนใหญ่หนึ่ง แค่กวาดตามองก็รู้ว่าเป็นห้องของแม่ ติดกันเป็นห้องนอนเล็กสองห้อง ห้องหนึ่งเห็นชัดว่าเป็นห้องเด็ก ซึ่งก็คงเคยเป็นห้องของกะทินั่นเอง อีกห้องเป็นห้องรับรองสำหรับแขก เพราะดูโล่งๆ กะทิเดาว่าคงต้องเคยใช้เป็นห้องของพยาบาลอย่างพี่อ้อยด้วย สุดท้ายมีบันไดเวียนทอดนำสู่ชั้นบน แต้น้าฎาดึงกะทอไว้ พลางส่ายหน้าและบอกว่า “เอาไว้ทีหลังดีกว่า” มุมครัวน่านั่ง กระจกบานกว้างเชิญชวนให้ทอดสายตาลงสู่สวนที่มีหมู่ไม้ครึ้ม น้ากันต์บอกว่าเป็นบ้านพักทูต บางคืนมีงานเลี้ยงจะประดับไฟสวยงาม และมีเสียงดนตรีเพราะๆ ลอยมาถึงบนนี้ กะมิเห็นนกแปลกตาหลายตัว พี่ทองมาเห็นคงชอบใจ น่าสงสัยว่านกอะไรจะมาอาศัยอยู่กลางเมืองแบบนี้[/en][cn] 光滑清洁的木地板和乳白色的墙面很相配,点缀着黄、绿、白色碎花的布面沙发坐上去很舒适,为整个房间增添了温馨的气息。一切看上去都很完美、相称,映射出故去主人的喜好和性格。 佳媞拿着那串钥匙逐一打开了公寓里的每一扇门,佳媞似乎是在打开那一扇扇代表过去的通往未知的门。有一间很大的卧室,只要大概地扫一眼就能知道那是妈妈的卧室,相邻的是两间小卧室。其中一件很明显是孩子的房间,那应该是佳媞曾经的卧室。另一间是客房,因为看上去有些空旷,佳媞猜想,那个房间曾经住的应该是一个像偶姐姐那样的医护人员。一架楼梯盘旋至上面一层,但帕舅舅拉住佳媞,一边摇头一边说:“那里还是留着之后看好一些。” 厨房的一角坐着很舒服,宽大的窗户视野开阔,可以看到楼下树木葱郁的院子。绀舅舅说,院子是用来招待客人用的,有些时候晚上举办聚会,会在那里装饰上漂亮的灯,动听的音乐便会飘到这上面来。佳媞就看见很多只奇怪的鸟,要是桐哥见了,也许会很开心。不过鸟儿也挺可怜的,要住在城里。 [/cn]  点击查看更多此系列文章>> 

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》 第二十五回(中)

    是否有邮递员送信过来。佳媞忍不住想笑的冲动,因为就像邮局的工作人员所说,单单是信到达英伦三岛之就要四天。还有一个问题就是,谁知道收信人是否会积极地回应呢?最重要的是,妈妈叮嘱过,如若在信寄出七天后依旧没有任何答复,也就可以放心回河畔的家去了。 佳媞不甘心让时间就这么在等待中度过,缠着绀舅舅带她到“空中花园”去玩,去科技博物馆,最后去参加了大学里科技学院在暑假举办的天文知识夏令营活动。[/cn]   点击查看更多此系列文章>>   

  • 泰国著名小说:《佳媞的幸福》第十七回(上)

    [en]แม่โคม่าอยู่สามวันก่อนจะจากไปอย่างสงบ น้าฎาเดินออกมาจากห้องเป็นคนแรกและกอดกะทิไว้ไม่จำเป็นต้องพุดอะไรก็ดูจะเสื่อความหมายได้ดี ไม่มีน้ำตาให้เห็น ดวงตาของน้าฎาแห้งผาก และน้าฎาเหมือนจะเปลี่ยนไปจากเดิมในชั่วข้ามคืน แม่บริจาคร่างกายให้โรงพยาบาล พิธีสวดจึงมีเพียงสามวัน ตาเลือกวัดบนเขาที่มีศาลาโอ่โถงกว้างขวาง ลุงตองเป็นเจ้าพิธีและฝ่ายสถานที่ มีแขกทยอยมาทุกคืน ทั้งเพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมรุ่น รวมไปถึงลูกค้า ตาเกรงใจแขกที่มามาก เพราะต้องเดินทางมาไกล แต่ทุกคนก็ยินดีมาล่ำลาแม่เป็นครั้งสุดท้าย บันไดขึ้นสู่ศาลาทอดยาว ลุงตองจัดเสาสีขาวมาตั้งไว้เป็นระยะ ประดับยอดเสาด้วยดอกไม้หลากสี พร้อมกับตามประทีปทุกขั้นบันได กลิ่นหอม สายลมเย็น และแสงเทียน กล่อมให้บรรยากาศห่างไกลจากความโศกเศร้าลุงตองบอกว่าแม่สั่งเสียไว้แบบนี้ขอให้เป็นเหมือนงานชุมนุมรำลึกความหลังร่วมกันเงียบๆ ในศาลาตกแต่งด้วยผ้าสีงาช้าง แชมดอกไม้สีสดใส กะทิชอบรูปในกรอบมากที่สุดแม่ดูเหมือนมีชีวิต และเฝ้าดูแชกที่มาอย่างเพลิดเพลิน แม่คงหลุดพ้นจากการจองจำในร่างอันมีข้อจำกัด และคงล่องลอยอย่างมีความสุขไปทุกคนแห่งที่ใจปรารถนา และกะทิมั่นใจว่า ที่หนึ่งที่แม่ต้องมา คือข้างกายของกะทินี่เอง[/en] 中文详解: [cn]妈妈安静离开的前三天一直处于昏迷中。 帕舅舅是第一个从妈妈房间里走出来的,不需要做任何解释,当他抱住佳媞的时候一切都已经很明了了。没有眼泪,帕舅舅的眼眸干涩,仿佛自从那个晚上起,他就变了。 妈妈把自己的遗体捐给了医院,超度仪式也仅仅进行了三天。外公选择了一座山上的寺庙,有着华丽宏伟的亭子。伯伯负责仪式和场地方面的安排。每天晚上客人连续不断地造访,包括妈妈的同事、同辈人,甚至还有妈妈的顾客。外公对来访的客人很好,还有些许过意不去,因为他们都是从很远的地方赶来的,但他们都很愿意来和妈妈做最后的辞别。  亭子前的那一段楼梯很长,伯伯把楼梯上的栏杆装饰成白色,再装扮上彩色的花朵,花香随着微风飘散,和每一级阶梯上的烛光向呼应着,让整个气氛从哀伤中脱离出来。伯伯说,是妈妈吩咐大家这么做的,尽量让一切看上去就像是一次纪念往事的安静聚会。亭子里装饰着象牙白的布,插着色彩艳丽的鲜花。但佳媞最喜欢的是相框里妈妈的遗像,妈妈看上去像是还活着,仿佛也在和大家一起招待着来访的客人,也许此刻她已经从囚禁着她的那个躯体中脱离出来,也许妈妈现在可以去任何一个想去的地方,妈妈应该是幸福的。而佳媞确信,有一个地方是妈妈一定会去的,那就是佳媞的身边。[/cn]  点击查看更多此系列文章>>