《伊索寓言》是一部世界上最早的寓言故事集，大多是动物故事，以动物为喻，教人处世和做人的道理，它们篇幅小而寓意深刻，语言不多却值得回味。就让我们在泰语版本的《伊索寓言》中收获那些泰语的知识和为人处世的道理吧。

ชายพเนจรอกตัญญู

忘恩负义的流浪汉

ชายสองคนเดินทางพเนจรไปเรื่อยๆ เมื่อพบไม้พุ่มหนึ่ง จึงชวนกันหยุดพักใต้ร่มเงาของพุ่มไม้

两个男人无目的地在流浪，当看到一株灌木时，便相约在树荫下休憩。

ขณะนั้นเป็นเวลาเที่ยงวันที่เเดดร้อนจัด ชายคนหนึ่งเอนตัวลง นอน ใต้เงาไม้พลางเเหงนมองดูพุ่มไม้เเล้วกล่าวว่า

那时正值阳光强烈的正午，一个男人斜着身子在树荫下睡觉，他抬起头望着灌木，说：

"ไม้พุ่มนี้ไม่มีผลให้เรากินเลยนะ"

“这棵灌木没有果子能让我们吃呐。”

อีกคนก็เอ่ยบ้างว่า

另一个男人说道：

"จริงด้วย ไม้พุ่มนี้ช่างไร้ประโยชน์เสียจริงๆ"

“就是啊！这灌木还真是超没用处的！”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "คนโง่เเละคนชั่วมักเป็นคนอกตัญญ

这个故事教育我们：“愚人和恶人往往都是忘恩负义的人。”


生词学习：
พเนจร 林居者，猎人；漫游，游逛；流浪，漂泊   อกตัญญู 忘恩负义，不孝
ไม้พุ่ม 灌木    จัด 猛烈，强烈    เเหงน 抬起头   เอ่ย 提及，说到